Zbiornikowa pompa ciepła, to nowa odsłona klasycznych urządzeń do przygotowania ciepłej wody użytkowej.

Średnie – BPC 250_7 – BPC 250_7_28.jpg Podstawą działania pompy ciepła są procesy termodynamiczne zachodzące w obiegu chłodniczym, w którym krąży czynnik roboczy. Jego najważniejszą własnością fizykochemiczną jest proces zmiany fazy przy pobieraniu ciepła – proces wrzenia w niskiej temperaturze. W parowniku po odzysku ciepła z powietrza atmosferycznego następuje odparowanie czynnika roboczego. Następnie para ta zostaje sprężona do bardzo wysokiego ciśnienia w sprężarce, a wraz z ciśnieniem bardzo mocno rośnie temperatura pary. W takiej postaci czynnik płynie do skraplacza, gdzie oddając ciepło skrapla się. Skraplacz zanurzony jest w zbiorniku. Czynnik chłodniczy skraplając się podgrzewa wodę w zbiorniku. Po skropleniu się, czynnik chłodniczy przepływa do zaworu dławiącego gdzie gwałtownie zostaje obniżone ciśnienie czynnika chłodniczego. Z zaworu dławiącego czynnik chłodniczy w postaci cieczy (pary mokrej) przepływa do parownika, gdzie ponownie pobiera ciepło z powietrza wentylacyjnego, w wyniku czego wrze.

W ten sposób procesy wewnątrz pompy ciepła powtarzają się w sposób ciągły. Powietrze atmosferyczne przetłaczane wentylatorem dostarcza energii do obiegu czynnika roboczego, natomiast sprężarka napędzana jest energią elektryczną. Sprężarka i wentylator w pompie ciepła to jedyne elementy wymagające zasilania elektrycznego, jednak ilość tej energii jest wielokrotnie mniejsza niż ilość energii cieplnej jaka trafia do podgrzewania wody.